kaart_wijken_utrechtCombined ShapearrowCombined ShapesearchtriangleBT Binnenstadlogo-binnenstadLOGO_BUURTTEAM_ALGEMEEN_WITBT De MeernBT Dichters- en RivierenwijkBT Hoograven TolsteegBT Kanaleneiland NoordBT Leidsche RijnBT Lunettenlogo-mboBT NoordoostBT Pijlsweerdlogo-oostBT OvervechtBT Vleutenlogo-vosoBT WestBT ZuilenFill 38
placeholder

Ruud Mook en George van der Neut

Hoograven Tolsteeg

“De activeringstraining heeft me zelfvertrouwen gegeven”

Activering is de beste zorg. Twee deelnemers aan de activeringstraining van Buurtteam Overvecht over zelfredzaamheid en meer zelfvertrouwen. “Het kriebelt weer. Door de training en het contact met anderen krijg ik zin om weer dingen te ondernemen.”  

Toen zijn moeder plotseling overleed, belandde Ruud Mook in een zwart gat. “Mijn moeder was al langere tijd hulpbehoevend”, zegt hij. “Ze woonde in een verpleeghuis. Daar bezocht ik haar dagelijks. In het weekend was ze bij mij thuis. Toen ze plotseling overleed, had ik ineens niets meer omhanden. Ik heb geen baan, want ik ben hartpatiënt.” Zijn moeder was lange tijd zo’n beetje de enige reden voor Ruud Mook geweest om de deur uit te gaan. Toen zij er niet meer was, bleef hij op de bank zitten. “Het voelde als een soort impasse: ik wilde wel iets ondernemen, maar ik wist niet hoe of waar ik moest beginnen.” Via een medewerker van het buurtteam die af en toe bij hem langskwam, hoorde hij van een activeringstraining die door het Buurtteam werd georganiseerd. Ruud Mook: “Voor mensen die minder eenzaam wilden zijn of mensen in de bijstand met afstand tot de arbeidsmarkt. Dat leek me wel wat voor mij.”  

Zelfvertrouwen

Ook George van der Neut wilde de deur uit. “Ik zat voornamelijk op de bank voor de televisie. Ik was mijn vertrouwen in de instanties kwijt en ook het vertrouwen in mezelf. Maar op den duur werd ik dat tv-kijken zat”, zegt hij. “Dus toen ik bij het Buurtteam een folder zag liggen over de activeringstraining, besloot ik me aan te melden.” Aanvankelijk was hij wat sceptisch. Maar dat verdween al gauw. Van der Neut: “In de activeringstraining komen allerlei onderwerpen aan bod. We kregen onder andere een aantal rondleidingen bij bedrijven om bijvoorbeeld als vrijwilliger aan de slag te gaan. Ik wist helemaal niet dat er zoveel leuke vrijwilligersfuncties waren. Ook leerden we hoe je een sollicitatiebrief schrijft en hoe je jezelf presenteert. Dat waren fijne vaardigheden om te leren, maar bovenal kreeg ik veel zelfvertrouwen van de cursus. Door het vertrouwen dat anderen me gaven tijdens de cursus, groeide ook het vertrouwen in mezelf.” Inmiddels werkt George van der Neut op twee plekken als vrijwilliger. Onder andere bij de speelweide waar hij ’s avonds de dieren op stal zet. “Die structuur is heel prettig. Ik vind het fijn om drie keer per week de deur uit te gaan en te weten dat er mensen op me zitten te wachten.”

Inloop

Nu zien beide heren elkaar bij de wekelijkse Inloop in Buurthuis De Boog in Overvecht. Iedereen die dat wil, klanten van het Buurtteam, maar ook andere wijkbewoners, zijn hier op vrijdagochtend welkom om aan te schuiven. Ruud Mook: “Het Buurtteam faciliteert alleen, wij regelen verder alles zelf. Iedereen betaalt een euro en daarvan kopen we broodjes en koffie. Soms maakt iemand een grote pan soep. Er hoeft hier niks, maar als iemand een probleem heeft of een vraag, dan is daar ruimte voor. Het mooie is dat er altijd wel iemand is die het antwoord weet of een tip heeft. Dat we dat zo samen kunnen oplossen en er kunnen zijn voor elkaar, geeft een krachtig gevoel.” “Wat ook mooi is”, zegt George van der Neut, “is dat er vriendschappen ontstaan. Ik heb al een paar keer koffie gedronken met Ruud buiten de Inloop om.”  

Kriebelen

Ruud Mook heeft nog geen uitzicht op werk. “Zo ver ben ik nog niet”, zegt hij. “Maar dankzij de activeringstraining en de Inloop begint het wel weer een beetje te kriebelen. Ik krijg weer zin om dingen te ondernemen. Ik zit veel beter in mijn vel nu ik weer wat meer onder de mensen kom. Ik zag laatst dat er een training is om als ervaringsdeskundige voor het Buurtteam aan de slag te gaan. Dat is misschien iets voor mij. Ik heb zelf veel gehad aan gesprekken met mensen die in hetzelfde schuitje gezeten hebben als ik. Het zou mooi zijn om dat ook voor een ander te kunnen betekenen.”